Το πρόβλημα που παραμένει ανοικτό πάντα για τους ανθρώπους είναι ποιες αλλαγές θα έκαναν εάν ξαναζούσαν τη ζωή τους από την αρχή. Σ’ αυτό το ερώτημα ο πατήρ Λιβύος έρχεται να δώσεις απαντήσεις μέσα από το βιβλίο του «Αν ζούσα από την αρχή», από τις εκδόσεις Ψυχογιός. Μάλιστα έχει έρθει και στη Λάρνακα της Κύπρου να παρουσιάσει το έργο του, που αποτελεί καθημερινή αναστοχαστική προσευχή και όχι μνημόσυνο της ζωής για τον καθένα μας.
Οφείλουμε, πριν σας παρουσιάσουμε τη συνέντευξη με τον πατήρ Λίβυο και τα όσα διδαχτήκαμε από αυτήν, να σας γνωστοποιήσουμε κάποιες πληροφορίες για τη ζωή του. Ο πρωτοπρεσβύτερος Χαράλαμπος Παπαδόπουλος ή πατήρ Λίβυος, όπως είναι γνωστός, γεννήθηκε το 1975 στο Ηράκλειο Κρήτης. Σήμερα ζει στη νότια Κρήτη, στο χωριό Πύργος Μονοφατσίου και είναι εφημέριος στην Ενορία Αγ. Ειρήνης Πύργου της Ι.Μ. Γορτύνης και Αρκαδίας. Ακολούθως, φοίτησε στην Ιερατική Σχολή Τήνου, στην Ανωτάτη Εκκλησιαστική Ακαδημία Κρήτης, στη Θεολογική Σχολή Θεσσαλονίκης και στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Ο πάτερ Λίβυος είναι έγγαμος και έχει τρία παιδιά.
Όσον αφορά το πνευματικό του έργο, έχει συγγράψει πολλά βιβλία κι υπήρξε ομιλητής σε πολλές διοργανώσεις, όπου ασχολήθηκε με θέματα πνευματικής αυτογνωσίας και θεραπείας που έχουν βάση τους την ορθόδοξη χριστιανική πνευματικότητα. Βασίζεται, όμως, σ’ ό,τι μεταφέρει σε πιστούς, είτε μέσω ομιλιών είτε μέσω βιβλίων, σε επιστημονικά δεδομένα, όπως σε σύγχρονες σχολές ψυχοθεραπευτικής διαδικασίας, προσωπικής εξέλιξης και Life Coaching-Mentoring.
Με το χάρισμά του να μεταφέρει το θεολογικό λόγο στη σύγχρονη καθημερινή ζωή, κέρδισε την αγάπη των πιστών, ιδιαίτερα των νέων, καταργώντας τις αποστάσεις ανάμεσα σε κλήρο και λαό κι «από το ράσο στα εφηβικά φούτερ». Αυτό φαίνεται και από το ότι πολλά βιβλία του έχουν μεταφραστεί σε διάφορες γλώσσες, όπως Ρωσικά, Ρουμανικά, Βουλγαρικά και Γεωργιανά. Μάλιστα, έχει δεκάδες χιλιάδες ακόλουθους σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης, σε youtube και Facebook. Καθοριστικό βήμα της «διασημότητάς» του στον κόσμο του Facebook ήταν το καλοκαίρι του 2017, όταν ο γιος του δεν πέρασε τις πανελλήνιες εξετάσεις.
Μερικά από τα βιβλία του είναι τα εξής: «Ο Κινέζος, ο Θεός κι η μοναξιά» (Συλλογή Διηγημάτων), «Όλα είναι δρόμος», «Κάθε τέλος μία αρχή», «Η ενοχή της Χαράς», «Ένας Θεός που έπαιζε κρυφτό», «Ζωή δίχως συνταγές», «Εμπιστοσύνη, η ελευθερία από την ανάγκη να ελέγχεις τα πάντα…». Όλα είναι από τις εκδόσεις «Αρμός». Θα ήταν παράλειψη να μη σας κοινοποιήσουμε ότι και με κείμενά του συμμετείχε σε διάφορους συλλογικούς τόμους. Κάποια από αυτά είναι «Τα λόγια σου σαν μέλι», από εκδόσεις «Εν Πλω», «Ο πειρασμός του λαϊκισμού και οι περιπέτειες του λόγου», από εκδόσεις «Αρμός» και πολλά άλλα.
Πολλές εμπειρίες απέκτησε και μέσα από τις για χρόνια συζητήσεις με τους πιστούς και τα βιώματα ζωής του στη μακροχρόνια ποιμαντική του πορεία, που συνέβαλαν στο να δημιουργήσει τις 13 προτάσεις ζωής προς όλους τους ανθρώπους, τις οποίες μας παρουσιάζει με το βιβλίο του «Αν ζούσα από την αρχή». Σκοπός του είναι να ενισχύσει τους ανθρώπους να μπορούν να πράττουν σωστά τον απολογισμό τους, όταν τελειώνει η μέρα τους. Να μπορούν καθημερινά να μεταμορφώνουν τα τραύματα ή την κόλασή τους, όπως την αποκαλούν κάποιοι, σε Παράδεισο και να νιώθουν έντονα τη δίψα να ζήσουν. Όταν, κιόλας, οι άνθρωποι φτάνουν στο θάνατο, να μπορούν να αναλογίζονται όσα έπραξαν δυναμικά, βλέποντας πιο θετικά όσα έζησαν, ακόμα και μια ασθένεια ή μια τραυματική εμπειρία.
Γι’ αυτό είναι σημαντικό, κατά τον πάτερα Λιβύο, να αντιμετωπίζουμε τη ζωή όχι ως βάρος, αλλά με βλέμμα αναστοχασμού και επανεξέτασης για τις απαραίτητες αλλαγές που θα οδηγήσουν τον άνθρωπο στην πρόοδο. Ο πατήρ Λίβυος παρουσιάζει τον «παρεξηγημένο», δυστυχώς, Θεό και το πώς πρέπει να μάθουμε να ζούμε τη ζωή σαν δώρο κι όχι ως ιδιοκτησία. Είναι δυσάρεστο που άνθρωπος βλέπει τη ζωή ως βάρος.
Όπως και παλαιότερα, ο νέος σήμερα εξακολουθεί να έχει τις ίδιες ανησυχίες και τα ίδια προβλήματα, όσο μοναδικός κι αν νιώθει. Ο άνθρωπος είναι δηλαδή κοινός σε όλες τις εποχές κι εξακολουθεί να έχει τις ίδιες ανάγκες. Ωστόσο, υπάρχει μια αλλαγή, που αφορά, όμως, τη σειρά των αναγκών και των προτεραιοτήτων του ανθρώπου. Δηλαδή εξακολουθεί να έχει όμοιες τις ανάγκες της επιβίωσης, αλλά βασικότερη ανάγκη είναι η επισύναψη αληθινών σχέσεων λόγω της πολλής αποξένωσης και της έλλειψης αγάπης.
Το φαινόμενο αυτό, βέβαια, οφείλεται ότι σε σχέση με την παλαιότερη εποχή, υπάρχει πολλή ρευστότητα, ενώ πρέπει ταυτόχρονα να διαμορφώνεις την ταυτότητά σου. Παράλληλα, δεν υπάρχει κοινός αξιακός χάρτης και ο καθένας ενεργεί, κατά τον πάτερ Νικόλαο το Λουδοβίκο, κατά την ηθική του «γούστου» του.
Σαφέστατα, αυτό έχει και τη θετική του πλευρά, εφόσον υπάρχει αρκετή αυτονομία, αλλά υπάρχει και η αρνητική του πλευρά. Εξετάζοντας και τονίζοντας την αρνητική πλευρά, πρέπει να αναφερθεί η ισχυρή ανασφάλεια, καθώς την ίδια στιγμή υπάρχει πολλή ρευστότητα στη ζωή του ανθρώπου. Τραγικό, αλλά ο άνθρωπος δεν ζει με βάση συγκεκριμένους στόχους και δεν με σταθερότητα στη ζωή, με αποτέλεσμα να βρίσκεται σε συνεχή κι αγχώδη αναζήτηση για τα πάντα. Προκύπτει, άρα, από τους αδιάκοπους αγώνες ανεύρεσης αξιών και ιδανικών μια έντονη κούραση.
Επιπλέον, σήμερα επικρατεί έντονο ναρκισσιστικό πνεύμα, όπως και αυτοπροβολή μέσω των social media που οφείλεται στο ότι ο άνθρωπος προσπαθεί να δημιουργήσει ένα προφίλ. Όταν σε μια κοινωνία απουσιάζουν τα αυτονόητα, οι αξίες, όπως έχει προαναφερθεί, τότε όλοι οι άνθρωποι δεν έχουν σταθερές βάσεις όπου θα πατήσουν. Έτσι παρατηρούνται αρνητικά χαρακτηριστικά στον άνθρωπο, κάποτε και σε υπερβολικό βαθμό, όπως στο ναρκισσισμό. Πλέον υπάρχουν και περιπτώσεις που ο άνθρωπος δεν χαρακτηρίζεται απλά και μόνο ως ναρκισσιστικό υποκείμενο, αλλά μεταναρκισσιστικό πλέον υποκείμενο. Δηλαδή ξεπέρασε ακόμη και το ναρκισσιστικό.
Σε τόσο άσχημο σημείο έχει φτάσει η ανθρώπινη ύπαρξη, που σε λίγα χρόνια μπορεί να μη γνωρίζει ούτε το λόγο της ύπαρξής της και θα βρίσκεται σε μάχη με τις μηχανές. Αυτό παρατηρείται με την τεχνητή νοημοσύνη, όπου έχει αναδειχθεί ένας εικονιστικός κόσμος και η επικοινωνία των ανθρώπων γίνεται μέσω της εικόνας και όχι με βάση την πραγματικότητα. Δεν επισκέπτονται το φίλο ή το συγγενή τους, δεν αγκαλιάζονται ούτε φιλιούνται και δεν διασκεδάζουν παρέα. Αν επικοινωνήσουν, τις περισσότερες φορές είναι μονολεκτικά και τυπικά μέσω Messenger, Instagram και sms. Τόση επικοινωνία υπάρχει…
Μέσα στην προαναφερθείσα ζωή του ανθρώπου, ο άνθρωπος ως οντότητα κι ως σωματικότητα άρχισε να εξαφανίζεται και να εξαϋλίζεται. Δηλαδή, πλέον δεν έχουμε την ανθρώπινη οντότητα ως νου και σώμα μαζί, ως σώμα και ψυχή μαζί, ούτε πνεύμα και ψυχή μαζί. Με λίγα λόγια δεν έχουμε άνθρωπο! Η εικόνα έχει υπερισχύσει, ιδίως μέσα από Instagram, Facebook και μέσα από άλλα ΜΜΕ, σε σημείο που δεν επιτρέπει την αποδοχή της ατέλειας κάποιου, το ενδεχόμενο λάθους και γενικά της αποτυχίας. Μάλιστα κάποιες φωτογραφίες που προβάλλονται είναι από τη μέση και πάνω! Απομονώνεται δηλαδή μέρος της ύπαρξης κάποιου λόγω του φόβου της απόρριψης. Η ολότητα όμως της ανθρώπινης ύπαρξης κρύβει και ατέλειες, ελαττώματα κι αδυναμίες.
Ως επακόλουθο όλων των προαναφερθέντων απορρίψεων, δεν μπορείς να αποδεχθείς και την επιτυχία, αφού δεν μπορείς να αποδεχθείς την ήττα. Αποδεχόμενοι το λάθος και την ατέλεια, μπορούμε να βρούμε το σωστό και την ομορφιά. Δεν πρέπει να απορρίπτουμε την αμαρτία και την κόλαση, ώστε να μπορούμε να βρίσκουμε την αρετή και τον παράδεισο. Δεν μπορούμε να μεταμορφωθούμε στον υπεράνθρωπο και στο «μετάνθρωπο», με την υπερβολική ισχύ, τις συνεχείς επιτυχίες και των χωρίς συναισθήματα και ψυχή, που επιβάλλει η ζωή μέσω των ΜΜΕ και των μηχανών, γιατί μας διαλύει. Εξαφανίζοντας τον άνθρωπο ως ολότητα, κινδυνεύει προς εξαφάνιση…
Μπορείτε κι εσείς να λάβετε κάποια από τα μηνύματα του πάτερ Λιβύου και να απολαύσετε τη συνέντευξη που είχαμε μαζί του εμείς στo κανάλι Youtube της eikonasζωής. Αν χρειάζεστε στήριξη ανάλογη των καθηκόντων και των υπηρεσιών της Klaketacy Productions στο να προβάλετε τις ιδέες σας, τότε επικοινωνήστε μαζί μας μέσω του [email protected] ή στο +35799408761.